Laneratze Ibilbideetan Laguntzeko Zerbitzua(Alacant)

2021eko uztailaren 30ean, Osasun eta Komunitatea Fundazioak (FSC) kontratu bat sinatu zuen Alacanteko Udalarekin berriro kudeatzeko Laneratze Ibilbideetan Laguntzeko Zerbitzua (SAIIL), aurretik ere kudeatu zuena (2007-2017).

Baliabide horrek laneratzeko eta prestakuntza jasotzeko zailtasunak dituzten pertsonak artatzen ditu, Lehen Mailako Arretako Udal Gizarte Zerbitzuek bideratuta.

Bere xedea, gizarte-balio nabarmena duena, gizarte-bazterkerian dauden pertsonei enplegurako sarbidea erraztea da, prestakuntza-maila txikiari eta aurretiko lan-esperientzia urriari edo batere ez izateari lotutako laneratze-zailtasun objektiboak dituztenei. Zerbitzu integrala da, eta lau profesionalek osatutako diziplinarteko talde teknikoa du (psikologoa, gizarte-hezitzailea, irakaslea eta gizarte-integrazioko teknikaria).

Horretarako, esku-hartze osoaren oinarri diren Helburuak hauek dira: autonomia pertsonaleko prozesuak erraztea; artatutako pertsonen enplegagarritasun-maila handitzea; eta enpleguaren eta prestakuntzaren arloan diharduten erakunde publiko eta pribatuekin lankidetza- eta bitartekaritza-bideak garatzea.

Enplegua sortzeko joera positibo bat egon arren, beharrezkoa da SAIIL bezalako baliabide bat, laneratze-ibilbideak eraikitzen laguntzen duena hain funtsezkoak diren ikuspegietatik, hala nola gizarteratzea, generoa, aukera-berdintasuna, normalizazioa eta integrazioa, sareko lana, etab., bereziki zaurgarritasun-egoerak bizi dituzten pertsonekin.

Gizarte-bazterkeriak pertsona baten oinarrizko beharrak asetzeko behar diren baliabideak lortzeko autonomia galtzea dakar. Sistemarekiko gizarte-, komunitate- eta banako-loturen haustura da. Bigarren mailako herritartasunera darama; gizarte-, komunitate- eta banako-lotura oro hausten du; azpiklase berriak sortzen ditu; erakundeen konpentsazio txikiagoa dakar; gizarte-desabantailak metatzea dakar; gizarte-segmentazioa eragiten du eta familiaren zeregina ahultzen du; indarkeria, gizarte-tentsioa eta gizarte-gatazka sortzen ditu; gizarte-hausturaren eta desberdintasunaren arriskua areagotzen du, eta gizarte-sentikortasuna murrizten du; lan ezegonkorra, prekarioa eta segmentatua sortzen du; garapen teknologiko gehiegizkoa dakar gizarte-azpigarapenaren aurrean, eta desfamiliarizaziora darama (familia-sarea lausotu egiten da gizarte-babeseko gailuak agertzen direnean); gizarte-loturen krisia eragiten du, eta gizarte-sareak urriago eta pobreago bihurtzen ditu.

Horregatik, ezinbestekoa da zerbitzu espezializatu bat, hau da, SAIIL, toki-administrazioaren engranajearen barruan, pertsona zaurgarrien gizarteratzea eta laneratzea lortzeko lan egingo duena, hiru bidetatik: Gizarteratze Ibilbide Integralei buruzko aholkularitza eta prestakuntza, enpresariekiko bitartekaritza, eta udalerrian prestakuntzaren eta enpleguaren arloan diharduten beste erakunde publiko eta pribatu batzuekiko koordinazioa.